Niespełna osiem metrów nad poziomem morza, sto pięćdziesiąt kilometrów od Szczecina, czterdzieści od Koszalina, na Pobrzeżu Słowińskim, u ujścia rzeki Parsęty do Bałtyku, leży miasto Kołobrzeg. To średniej wielkości miasteczko zamieszkuje około czterdziestu pięciu tysięcy mieszkańców. Zaznaczone przez historię już w VII, może poszczycić się swoją bogatą przeszłością. W 1000 roku założone przez Bolesława Chrobrego biskupstwo, w miejscu dzisiejszego Budzistowa. W 1255 roku osada uzyskuje prawa miejskie. Miasta nie oszczędzały zawirowania wojenne na przestrzeni wieków, wielokrotnie rabowane, ograbiane, niszczone, pełniące z racji zabudowy rolę fortu- twierdzy niejednokrotnie obleganego. Z takich też powodów niejednokrotnie zmieniali się właściciele miasta. Początek XIX wieku, to rozkwit miasta uzdrowiska. Mniej więcej w tym czasie zaczęto dostrzegać i doceniać walory miejscowości. Wilgotny, przesycony morską bryzą mikroklimat, słońce, piękne szerokie plaże, cisza, stały się atrakcją pod względem turystyczno- wypoczynkowym. A także z uwagi na piękną okolicę, urozmaicone ukształtowanie terenu, bogactwo roślinności, bliskość morza, lasów, sąsiedztwo rezerwatu przyrody to jedne z nielicznych atutów Kołobrzegu. Miasto podczas ostatniej wojny zostało niemal doszczętnie zniszczone, zniszczenia sięgały 85%. Odgruzowane i odbudowane w czasach peerelowskich, było kolejnym tworem wielkiej płyty. Na szczęście udało się odbudować i odrestaurować nieliczne zabytkowe obiekty Kołobrzegu. Minione lata dziewięćdziesiąte to czas, kiedy zaczęto w okolicy Ratusza przywracać estetykę miasta. Obecnie Kołobrzeg prężnie rozbudowuje się. Przybywa nowych pięknych osiedli, ekskluzywnych apartamentowców, w większości z myślą o rozwijającej się turystyce.